Sevgi
evrenseldir, sevgi hissetmektir, sevgi paylaşmaktır, sevgi
var eder insanı, sevgiyle beslenir insan, sevgi anlatılmaz
yaşanır. Sevgi yalnızca insanlara duyulan bir duygu
olmayıp, canlı cansız tüm varlıklara duyulan
duygudur.
Sevgiyi en iyi nasıl yaşayabiliriz…Önce
kendimizi sevmeliyiz… doğrusuyla, yanlışıyla
kendimizi tanımalı ve sevmeliyiz… Kendimizi sevmek
bize başkalarını sevmeyi öğretir…Paylaşmanın
bilincinde olarak, sevginin beslenmesini gelişmesini sağlayabiliriz.
Böylelikle çevremizdeki güzellikleri keşfetmeye,
insanların farketmediğimiz yönlerini algılamaya ve
onları sevmeye başlarız. Sevgi yaşama anlam ve
nitelik kazandırır, sevgi sayesinde mutlu olmayı başarır,
iç bilincimizi geliştiririz. İnsan çevresiyle ne kadar
dost olursa, o denli mutlu olur.
Günümüz insanı neyazık ki günlük
işlerin karmaşası altında yoğrulurken sevgiyi zayıflık
olarak algılayıp yaşamını sürdürmektedir. Genelde
gerek iş hayatında insan ilişkilerinde sevgimizi
saklayarak güçlü olacağımızı sanırız. Baba çocuğuna,
yönetici elemanına, koca karısına v.b. sevgisini belli
ederse karşı taraf şımarır, orada otorite azalır
gibi kaygı duyulur. Halbuki böylesine güçlü bir
duygunun varolduğu ortamlarda başarının yakalanacağı,
verimin artacağı gözardı edilmiştir...
Sevginin karşıtı
sevgisizliktir, nefret , intikam değildir. Eğer böyle
duygulara kapılırsak, kalbimizde sevgi duygumuzu
zedelemiş oluruz. Bize düşmanca davrananlara, karşıt
bir duyguyla cevap verirsek, düşmanca davranandan bir
farkımız kalmaz, uyararak durumun farkına varılmasını
sağlayabiliriz.
Hepimiz günün birinde sevginin
önemini kavrarız, işte o zaman mutluluğa bir adım atmış
oluruz. Tüm insanların birbirlerini sevdiği bir dünya
kurulabilse … Böyle bir dünyada yaşamak nasıl
olurdu…
Sevgi birtakım koşullara bağlı
olmamalıdır, eğer sevgi bir nedene bağlıysa uzun sürmeyecektir.
Eğer canlı cansız tüm varlıkları, başlangıçta
kendimizi sevmeyi başarmışsak, gerçek mutluluğu
yakalarız… ve mutluluk herzaman yanı başımızda
olacaktır. Sevgi yaşamımıza hakim olduğunda, başta
sağlığımız, tüm güzelliklere ulaşırız, yaşamımız
anlam kazanır, kendimizi, çevremizi mutlu ederiz… Gelin
hep birlikte sevmeyi öğrenelim, önce kendimizi sonra çevremizdeki
, doğayı sevelim, gerçek mutluluğu yakalayalım…
Sözlerimi Ömer Hayyam’ ın
dizeleriyle bitirmek istiyorum.
