İnsanın yeryuzunde gecirdigi yaşamı
boyunca enerjilerin donuşturulmesiyle yukumlu ya da zorunlu
oldugudur.
İnsanın yeryuzundeki varoluş sebebi onun
hayat tarzında cok yuksek amaclar icin gerekli tozleri uretebilecek
olması olarak da gorulebilir.
İnsan bu gorevi yerine getirirken bunun karşılıgında
kendisi icin yok edilemez
Bir şey elde eder. Başka bir deyişle, İnsanın
gorevi hayatını surduruş tarzıyla enerjileri donuşturmekdir. Bu
donuşturme sonucta şu veya bu şekilde uc parcaya ayrılır ;
enerjinin bir kısmı gereken gereken işleri yerine getirmek icin
kullanılmak zorundadır ; enerjinin ikinci bir bolumu gerektigi
durumlarda ozel amaclara yoneliktir ; ucuncu kısmıysa insanın
kazandıgı oduldur ve onun varlıgına dahil olur, onun kendi taşıyıcısına
, kendi ruhuna hizmet eder.
Bu temaya gore VAROLAN HERŞEYİN SUREKLİ
SURMESİ OLARAK
Yasalaşır bu donuşumler..
Bu ilkeye gore var olan herşey başka her şeyin
de varoluşuna katkıda bulunur. Tum yaşamlar ve yaşam bicimleri sıkısıkıya
birbirlerine baglı ve icicedir ve herbiri digeri icin bir şey yapmak
zorundadır. Bu şekilde yapılması gereken şey de enerjinin donuşumune
baglıdır.